hep ama

bilmiyorum.
cidden.
yorgunum bide.

peki sen hiç dağ çileği yedinmi?

bu olmalıydı. değişti birden dialoglarımız.

her şey yanlış. bi kere kullanıldım yanlış bi cümlede.
yapcak bişe yok.

bida yaz.oldu.olmaz artık.
sana veda etmeliyim sevgili.

şimdi senin için burda değilim kağıtlar çağırdı beni.

bi takım şeylerin benimle güvende istediğinde veririm.
anlaştık.

tamam.
usb-nle sana iyi günler

içimde kalanlar

*evlerinden kızartma kokusu gelen ailelere konuk olmak isterim
*kıvancı liflenirken düşün anca öyle tiksinilir.
*bi şeyin hiç bi zaman olmuyor olması değilde bu olmamaya alışmak çok komik.
*uyumaya karar vermek mutlu eder.
*bi gız sanki yemek yemiş ardına suyunu içmişde tam doymuş gibi konuşuyo.
*ı have only words to play with.
*bi kapak çeşidi var hani çevirirsin hep çevrilir.

**minibüste yanındakinin kolu koluna değince 'kolu koluma değiyor' diye düşünmece.
**bişiyle soruluyo bu aralar bana 'yağmur sence' diye bende 'bence' diye cevaplıyorum.

NOTum var bide: Uyuyakaldığımda biri üstümü örterse artık o kimse benim canım ciğerimdir. ona otobüsteki 'ccam kenarı' muamelesi yaparım.

öptüm.bay bay.

içimde kalanlar

itinayla sayılır

yastğın mötiflerini saymaca.
6-12-18-24
7-14-21-28
6.7 toplam 42 motif.
motif arası boşluklar 6.5 30 tane. hesaplarım hep.
böyle bi iş olsaymış ya. benim işim. telefonle konuşurken özellikle
bazı bazı ellerimle bazı bazı gözlerimle. ööyle sayarım motifleri.
ev ev gezip motif saysam para istemem bi çay kafi.
ha bide dolap kapağı pencere çekmece tuvalet fayansı sayıyorum.
eğleiyorum işte.

hssktr!

elinden fırlayan nar tanesini depdesenli halıda ararken üstüne basmak

annem.

konuşur gibi yemek yiyor.
sevimli oldu.

aşinayız.

hırka.hırka.ninni gibi bi söyleyiş.
bence,sevdiğin birine verilecek en güzel şey hırka.
çok samimi bi kere,şefkatli.
sarılmak gibi.
bizden.hırka.
bişiy anlatır sanki sarmalanınca.
hırka.güzel hırka.
can hırka.

öliyimozaman

sana hiç veremeyeceğim öpücükleri düşününce yemek yiyemiyorum


ozaman ben cezmi ersöze dönüşüyorum. öliyim işte.

sevgili mösyö

bana matmazel dediğinizi duyar gibiyim. bi sessiniz benim için.
yorgunlukla avcumun içini apartman duvarına sürterek merdiveni
tırmanıyordumki zihnimde beliriverdiniz. ah şu insanlar! sesliler.
sürtünmekten kızarıp ısınan sol avcumun sıcaklığını paylaştınız benimle.
ve beni en sevdiğiniz şeyi yapmaya davet ettiniz. sizinle bir sandalyede
oturmak. elbette ,ben reddetmek nedir bilmemki. ah şu insanlar!
gereksizler. ardından sessizliğe gömüldük. öptüm sizi. hiçte zor olmadı.
hey hey mösyö.

not: burnunuz kelebekmiş. ah mösyö!
demek, oyüzden geciktiniz.

zordeğil.

zeytin kokulu öpücükler.

kıymetli hayatım

hayatım diyorum,çünkü benimsin. kimsenin değil,sadece benim -beynime iyice sokmak amacıyla aynı anlama gelen iki cümle yazdım- sanki karışmaya karar verdin yine,haklısın sende sıkılıyosun dimi. ama bu karışıklığın tek sana kalsa tamam esasında beni etkiliyo. sen sadece bi isimsin. hayat denmiş işte. ama ben'im aslında sen.
az bekle tamam mı. lütfen. biraz daha güçlenmeliyim,sonra karış..

şimdi bişiy oluyo 'hayat çok garip' diyoruz. anlaşamıyoruz biz,senle konuşmak istemiyorum deniyo mesela bize -biz yok lan ben var- o zaman deniyo mesela bu cümle. bi bokada yaramıyo.

neyse bağlayamadım,düşünceler sevişiyo şimdi çünkü.
şunu diyim ama ben seni karışık sevmiyorum. yani ben beni karışık sevmiyorum. ya da karıştığın anda ortaya çıkan 'napcam şimdi ben' durumunu hiç sevmiyorum. ha bi de 'yine, aynı..vb' kelimelerden oluşan cümleler sarfetmeyi hiç mi hiç sevmiyorum.

velhasıl, etkine tepkim hiç olucak.

herşeyinzamanı

22 yaşındayım,
tedirginim.

got it!

düzgün ısırıyomuşum yediklerimi hep. hiç çıkıntı filan olamasına izin vermiyomuşum, ve yamuk yumuk ısırıp misal elindeki puaçanın sol yanına yüklenip sağ yanını çok bırakanlara da sinir oluyomuşum..

öyle ise, seni neden düzgün ısırıklarla ayıramamışım?
hep bi yanına yüklenip,öbür yanını bırakmışım..

hep düşündümki

bence meme komik bişey.

dev'amlı eleman

'bize biraz kendinden bahseder misin yağmur?'

bu kadar ölçücü bi soru olabilir,bi insanı işe almak için!!
ben tabiki en sevdiğim şey hayatta hep kendini anlatanlardan oldum...
hiç dinlemedimki insanları saatlerce konusabilirim..

offff böyle genel bi soru olur,ucu pek bi açık

tabi bunun üzerine yağmur dururmu yapıştırmış cevabı:
-ben çoğunlukla burnumu karıştırırım..en zekk aldığım şey.
birde yer içer oturur kalkar üşür ağlar geğirir sıçar ha bide konuşurum bide uyurum-

işe alınamama sebebim vermiş olduğum bu cevap!
yoksa bu donanımla kim hayır diyebilirki bana

selam olsun

topuğumu gararta gararta giyyorum işte.
ahey-ahey!!
parmak arası şipidiklerim var artık
o mini mini parmakcıklarım artık özgürler
rahat rahat kıpraşıyolar
insanların ayaklarıma tuhaf bakışlarına aldırmadan giyyorum(:
elbette,yürürken özelliklede hızlanınca topuklarıma çarpıp 'skatum skatum' diye sesde çıkarıyolar..
yürümek daha bi eglenceliki artık

-l strongly recommend-

yokluğunda

geçen akşam geldin ya buz devrinden..hemen dinlemek istedim seni.
oturdun,az anlattın ve daha anlatıyorken sağ ayağının baş parmağına yapışmış karpuz çekirdeğiyle karşılaştım-sonradan itiraf edicektim- ..bi saniye sürdü ama sorular..koridordan salona yürüme mesafesinde yapışmıştı muhtemelen..bi kaç günlük olsa gerek bi yanı az kurumuş beyazlamıştı..
farketmediğinin farkındaydım,ama acaba farkedicekmiydinki.ne zaman nasıl düşücekti o ordan..sonra düşünmeyi bırakıp sana odaklandım..sen kaldığın odaya gittin ardından.
bugün o odayı süpürürken rastladım karpuz çekirdeğine.eminim oydu..
bıraktım işi oturdum yanına..az konuştuk.sırtını sıvazladım,gülümsedi bana.biliyomusun, kasıtlı yapışmış ayağına.hep durduğu yerden sıkılmış az gezmek istemiş.sinemayad gelmiş senle.ayakkabının içindeymiş meğer..ama eve döndüğünde, sen pijamanı giyerken o da bi yere çarpıp düşüvermiş oracığa..aslında senle izmire de gelmek istiyomuş..gitseydin keşke yoldaş olurdun o na dedim..derken annem geldi. napıyosun,daha bitirmedin mi süpürmeyi dedi..niye oyalanıyosun dedi..anne karpuz çekirdeği oyaladı dedim.kızdım ona işimi yapmmaı engelledi.bi de napmıştı biliyomusun.bana hiç sormadı sen napıyosun diye,o minik karpuz çekirdeği bile sırf kendini annattı..düşününce iyce sinirlendim.elektirik süpürgesine yutturdum onu.gitti.

seviyorum.bende.ahh esasında nasıda basit.

pare pare

mesela benim bişi için aikido öğrenmem gerekiyomuş.demişlerki bana okulu bitirebilmen için sınav yapmak yerine senin aikido yapmanı istiyoruz...

aman allahım yalvarırım bana bunu yapmayın o hep zemin katlarda bulunan soğuk salonlarda aslında bir savunma sanatı olan aikidoyu nası öğrenirim..o kıyafetleri nası giyerim..

hergün ağlardım ya.yüreciğim dayanmaz bu strese.

sevdiğinin yaralarını sarmasını istemek..
içim bunu istiyimiş,sana bu görevi vermişim.
ben bile yeni anlamışken,senin anlamanı hala nası beklerim.

tedirgindim.

minibüste yanımda oturan dev çocuk sanki benim alanıma giriyor orada yaşıyordu.kocamanlığı yüzünden işte.

hadisene,kaz dağlarına gidelim.
belki orda üzülmem.

cambridge

sevdiğim merhaba,
bu gün paşabahçede üç'lü peynir bıçağı seti gördüm.
gözlerim doldu istemsiz..
böylesine şirin bişiyi daha önce hiç görmemiştim ben.
bi AN için -ilkkezhemde- bi kare belirdi göz ucumda..
bahar.güneş.masa.kahvaltı.o minik üç'lü.
ve iki kocaman gülümseme..
sana bunu diyemem ben.işte ondan yazdım.
belki bi gün gelir..
yanı bunu okumadan yaşayacağımız gün gelir..

öperim seni güzel insan.

mazi

..sanki sen hayatı fuayeden izliyordun,ben balkonda bile yer bulamamıştım;ayaktaydım.
anladımki,Allahımın adaleti bazen bu dünyada işlemiyordu..

dedicated to dilök

şimdi seninle bi süre bişiy yapıcaz.hayatın stresini yenebilmek için..
içi -yarıya kadar ama- bilimum baharatlarla dolu bi çok minik kavanoz alıcaz..
ilk aşama tamam.
kavanozları elle sarsmak suretiyle yemek ve tatlılara senden bi miktar serpiştirmeni istiycem..
ben istiycem.aha ha direktifleri ben veriyoum.
şöyleki:
dilök,şimdi o minik kasedeki sütlaca bi çay kaşığı kadar aynı zamanda tüm yüzeyi kaplayacak şekilde kavanozu titreterek serpiştir ! fazla koyup mahvedersen,sana yedircem..
dilök,şu yemeğe tuz ekle -göz kararı hemdeeee- evet sars kavanozu sars..
ama naptın olmazki,kavanozun yarısını koydun içine sen yiyceksin hepsini.
bak gör,bole bole elin herşeye oyle bi alışcakki hiiiiiç titremiycek:)
öperim.

şimdi bittin..

sana naptırmak istiyorum biliyomusun. dünyanın en dar boğazlı en kalın en kokan kazağını verip bunu boynundan geçirmeni istiyorum. tam kan ter içinde elin yüzün kızarmış kulakların koparcasına yüzünü sıyırttırarak kazağı boynuna geçirdiğin anda kazağı çıkarmaya çalışmanı istiyorum.

geç

olanlara tüm içtenliğimle amk diyorum.

biliyorumdönüceksinbiliyorumamaozamançokgeçolucakhemdeçogeçvesençoküzüleceksinbenimüzülmüşolduğudandahaçokölmeyidileyeceksinbenikaybetmişolduğuniçin

google'm benim.

bişiy görüpte bunu nerden hatırlıyorum acaba..bi yüz görüp tanıyorum lan ben bunu..bi müzik duyup nerde çalıyodu bu ya...böyle vakaların cevaplarını bulamammak beni delirtebilir.bulana kadar içiten içe beynim bunu düşünmeye devam eder.bi yaz boyunca bi dizi oyuncusunun-en siliğinden-adını hatırlamaya çalıştım.aramadığım sormadığım insan kalmadı,günlerce acı cektim.buldum ama aylar sonra.ahh nası bi rahatlama.
bide gecen gün bi gız aklıma geliverdi ohhh dedim.biyerde otururken canımıniçinin'hımm bu gız benim ortaokuldan arkadaşım'dediği an ve gızın yüzü geliverdi..ahanda dedim buldum.geçenyılların birinde ispanyolca öğrenmeye niyetlendiğin,kursuna gittiğim bir zaman.tanıdık bi yüz.bu gız benim bi tanıdığıma acyip benziyo ya deyip bi türlü işin içinden çıkamamıştım.nasılda kıvrandırdı bu olay beni...üzerinden neredeyse bi yıl geçmesine rağmen.dün oturuken geliverdi sahneler gözümün önüne.evet kurstaki kız canımıniçinin arkadaşına tıp a tıp benzemekteydi.şükür
sevgili beynim,sen ne ilginçsin ya.benden gizli demek hep bunu düşündün..çözüme ulaşana kadar-geçen zamana aldırmaksızın-
cidden iyisin.seni hafife almamalıyım..

god

part-time lover.

çoklukla

her şeyi önceden organize edip kendini otomatik düşüncelere yönlendirecek durumlara zemin hazırlamama ya da 'düşünceler'çoktan beynine üşüşmüşlerse; onları ortadan kaldırmak amacıyla kendini rahatlatacak durumlar oluşturabilme-alternatif sunabilme-
iyisin.

title

iyyki gözümüz sadece düz bakmıyo.yani görebilmek için ille gafayı sağa sola çevirmeye gerek yok.iyki göz oynak bişiy.ya sabit olaydıda her bakış için gafamızı çevirmek zorunda kalaydık..ya direk önümüze bakaydık.ya metroda garşımda oturan herife bakmak zorunda olaydım.ooff pis olurdu ha.

REQUIEM

bana bi mikrofon uzatın la gonuşcam.hakkımda yaamur veryansın etti,açtı ağzını yumdu gözünü,ateş püskürdü...gibi deyimler kullanılsın istiyorum.benimde kurmak isteyip kuramadığım aslında kurupta kimseye diyebilemediğim cümlelerim var.herkese demek istiyorum artık bunnarı lan.yiyipte şişmanlamayanlar allah belanızı versin.oktay kaynarca ölsün.annem beni anlasın.pazar günü haftanın son günü olmasın.cihan mutluluk nedir bilemeyesin.0 kalorilik çikolata üretilsin.eğitimin yüzüklü gızları.......hayatında bi kez operaya gidip-oda kampüsteki dandirik şey-bunu her ders deişik deişik hocalara meziyetmiş gibi annatan sınıf arkadaşaklarım.......otobüslerdeki kulakları kulak kiriyle dolu insanlar....minibüs kuyruğunda perşembe sabahları karşılaştığım beytepeli cim sıtarges.....cümlelerine 'ben varya' ile başlayan insanımsı varlıklar....bi dinleyin la beni!

NOT:umut..mesajını aldım.biliyorum o yazı bana ithafen yazıldı.ben geliyorum.senle halıda yaşamaya varım.boşverelim la herkesi.'biz çok aynıyız ya ne güzel' lafına yapışıp yuvarlanarak yerleri temizleyerek...uykuya dalalım.öperim çemçüğüm!

saat 17 civarı.kolu bacağı tahta basma kumaştan yapılma iki tekli koltuğumuzu camın önüne koyduk-pekte yakıştı- çaydanlığı da camın önüne yerleştirdim.ayaklarımıda kaloriferin üstüne.çayım elimi ısıtıyo ve romanım..'çiçikof sabakiyevskinin evini bulma ümidini artık yitirmişti(çiçikof u her görüşümde çikolatalı gofret geliyo aklıma.ve hep çikigof diye okuyorum,nası bi isim ya bu..)arbacıya hızla uzaklaşmasını emretti...'bi okuyorum.bi çay yudumluyorum.bi sokağı izliyorum.bi düşünüyorum.karşımdaki koltuk boşya.canım arkadaşım bidaha geldiğinde ona sımsıkı sarılıp ^nasılsın?^ diye soracağım.ardından karşımdakı koltuğa oturtup eline bi fincan çay bide roman vereceğim.belki üşür diyede sırtına bi üşüme hırkası.sözcük israfına ne hacet?ayaklarımız kaloriferin üstünde ısınırken arada bi kitaplarımızdaki sevdiğimiz cümleleri paylaşıcaz birbirmizle.-saf huzur-düşünür iken yağmurda yağmaya başladı.çok severim ben yağmuru.adımdanmıki..yada bulutların ağladığını sandığımdanmı..bilemedim.ağlamak,yağmur;gözyaşlarım.aklımda bişiler oluyo yine.gözleriminyaşları..ahh siz bensiniz.benden parçalarsınız içimdesiniz.hepiniz birbirinizden farklısınız.sizleri hoyratça kullanmış olduğum için affedin beni.her yerde herkes için size hiç sormadan yitip gitmenize izin verdim.nası farkedemedim daha önceleri..'Baki olan'için olmadığı sürece daha bırakmam sizi!

yiycenki beni bi gün

nassı nassı korkuyorum karnıbahardan anlatamam.gördüğüm yerde nefesim kesiliyo.duruyo karşımda sevmiyorum ve almıycam.ama işte sanki zorla alıcakmışım gibi..

engel olamıyorum düşüncelere. elim benden bağımsız hareket edip alıcak gibi.ağzımda şapur şupur çiğneyip yutucak gibi..sanki o tabağıma gelecek..benle konuşuyo bu sefer olmadı ama bidahaki sefere alıp yiycen beni diyo ya..

allah çok şükür yarabbim.

alo.efendim baba.yeni bitti film geliyorum.çay koyuyoruz diycektim kızım.tamam baba.bide gelirken tunçbilekmi ne orda yoğurt vardı indirimde evde var sanıp almadıydım 2.250gram ondan al tamammı kızım.peki baba.geliyorum-kurtuluş parkının ışıklarına hayranlıkla bakarak ilerleme-evimiz.anne.baba.çocuk.hoşgeldin çiçeğim.üşümüşsün.evet çok souk baba.ayyy kızım benim donmuş.tamam anne iyyim.hadi çay hazır.ohh mis çay.içimde ısındı.dizide başladı.ailem.

yağmurda çiseliyor tabi

evet şimdi bi film sahnesi yaşancak.birazdan karanlıktan pembe montuna sarınmış elleri üşüyen bi kız çıkıcak ve kollarını sarmak için açan yeşil bi oğlan.birbirlerine doğru hiç acele etmeden koşacaklar.ardından gözleri nemlendiren o an:kavuşma.THE END...bişeyin gecesiyle gündüzü böylesinemi farklı olur.kurtuluş parkında gece..ışıklar..bi durunda bakın.

.

yaamurr yaaamur.senle konuşcam dinle.ben içinde bida yamur varya oyum işte.bildin şimdi dimi.öyleyse kulak ver bana.yetti gari diyivercem sana.hatta bir abartma sanatı yapmak istiyorum-aktı gözyaşın sel oldu lan-ne için kim için.susuver gari lan.madem beceremiyosun niye kalkışıyosun boyle işlere hı diyiverbakim.bida ağlarsan.gül artık herşeye gül boşver.fıratı düşün gül hiç olmadı lan...adamın biri i kere düşmüştü.boku kırıldı.....aha ha:)))

kardeşim = yatağım

*****(çok zor)

düz yaşam hayalim..sıradışı hiç bişiy istememişimki ben..
düz yaşamla balkonumuzda durcak olan küçük bi leğen patatesi özdeşleştirmişim
....elimde bi poşet patatesle daha yokuşun en başındaymışım,bi adım atmışım birden poşet parçalanmış ve patatesler her bi yana dağılmış.öylesine ani ve sebepsiz olmuşki-ahh!-çabsalamışım toplamak için ama onlar çoktan dağılıp uzaklaşmışlar.sonra artık kaba çabalamalarımdan utandığım için toplayamamışım.poşetle elimde kalakalmışım
.....oysa küçük leğeni çoktan balkonumuza yerleştirmişim,patatesleri beklermiş orada.daha bi kez bile patateslerin bile tozunu dibinde biriktiremeden leğende orada kalakalmış.
.....lakin patatesler orada-ikimizin balkonunda-duracaklardı,leğenden taşacaklardı.sonra en lazım olduğu anda bi bakıcaktık,bitmiş..birimiz tez alıp gelicektik.belki kzartmamız belki püremiz için.leğenciğin boşalmasına hiç izin vermeyecektik.
bu düzlüğü düşlerken ben,ama neden?

sormam daha neden diye

dileğim;
teselli olmam için kral tv varii kanallardan alt yazı geçir tamamı....
'boşver yağmurum senin sevgini anlamıyorsa koyver gitsin' diye.
sen gelince,bi gün beraber otururken.
bu cümleyi gördüğüm anda durum birenbire basitleşip sola doğru kayıp gidicek.
ardından bi acı gülümseme belircek yüzümde
son.

ahh

senin ellerinden nar-ı tabak hazırdı.-çat çat çata çata çat-her bir yağmur damlası farklı bir nota olmuştu..bize lirik bi melodi dinletiyordu.. tavandaki camdan umut ışığı sızıyordu ve sen fısıldıyordun aşkım her şey çok güzel olacak.

işlem

11 olalım..
bi sen yanındaki bi de ben..
hem aynı,
hem birlikte.
11.
sen ve ben,
11=2 olalım.
ikimiz tek olalım.
yalın olalım.
biz olalım.

dua

çocuk kalbimle istesem ALLAHIM.....

bişeyinde sonunu getirebilsemya

ağlıyordum..ve 'oysa ben....' ile başlayan cümleler kuruyordum.
ağlıyordum ve küçülüyordum..7 yaşıma dönüyordum her seferinde..
sokaktan okul hayatına geçicek olmanın yarattığı o kivi tadında hissim.. napıcağını bilmeyen kız çocuğu oluyordum....'ben napıcam ki şimdi' ağlıyordm ve yıllar öncesinin şaşkınlığını duyuyordum....
oysa beni sana getiren bilet hala masamdaydı,fıstık ezmesi bile almıştım severiz biz diye ve 'ful yapraklar' ikimizi bekliyordu..
anne,canım yanıyo anne ben dizlerine yatayım sen saçlarımla oyna....ağlayıp 7 yaşında olayım..'üzülme kızım geçer' de sen ve herşey hemen geçsin anne.

iyi olcamki ben artık

durum.içim acıyo fazlaca düşünuyorum.mel mel telefona bakıyorum sankı yaşam durdu.-niye duruyosa-düşünce.aramadıkı daha aramadıki öğlenki mesajada cevap yok.saat 9 a geliyor.
vee telefonuda kapalı.beni sevmiyo.kendinden soğutmaya çalışıyo.duygularından emin değil.duygu.ben sevilmeye layık değilim.kötüyüm.
davranış.ağlıyorum lan salya sümük.alternatif düşünce.dışarda olabilir.telefonunun şarzı bitmiş olabilir.canı yalnız kalmak istiyo yada konuşmak istemiyo olabilir.ozaman neler olur.kendimi hırpalamak yerine biraz olsun rahatlayıp hayatıma devam edebilirim...
aha ha haa benim alternatif düşüncelerim var artık...iyi olucam

hayat a-hey olurduki

ömrümü turist olarak geçirmeye karar verdim..hep gideyim istiyorum.. ve her gittiğim yerde bana turist muamelesi yapılsın istiyorum.....herkes bana 'welkam' desin,kazıklanmaya bilem razıyım

-ama lütfen bide yanımda sen ol,olurmu..-

korkum

yaşam kırıntısı olursam diye..