düz yaşam hayalim..sıradışı hiç bişiy istememişimki ben..
düz yaşamla balkonumuzda durcak olan küçük bi leğen patatesi özdeşleştirmişim
....elimde bi poşet patatesle daha yokuşun en başındaymışım,bi adım atmışım birden poşet parçalanmış ve patatesler her bi yana dağılmış.öylesine ani ve sebepsiz olmuşki-ahh!-çabsalamışım toplamak için ama onlar çoktan dağılıp uzaklaşmışlar.sonra artık kaba çabalamalarımdan utandığım için toplayamamışım.poşetle elimde kalakalmışım
.....oysa küçük leğeni çoktan balkonumuza yerleştirmişim,patatesleri beklermiş orada.daha bi kez bile patateslerin bile tozunu dibinde biriktiremeden leğende orada kalakalmış.
.....lakin patatesler orada-ikimizin balkonunda-duracaklardı,leğenden taşacaklardı.sonra en lazım olduğu anda bi bakıcaktık,bitmiş..birimiz tez alıp gelicektik.belki kzartmamız belki püremiz için.leğenciğin boşalmasına hiç izin vermeyecektik.
bu düzlüğü düşlerken ben,ama neden?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder