REQUIEM

bana bi mikrofon uzatın la gonuşcam.hakkımda yaamur veryansın etti,açtı ağzını yumdu gözünü,ateş püskürdü...gibi deyimler kullanılsın istiyorum.benimde kurmak isteyip kuramadığım aslında kurupta kimseye diyebilemediğim cümlelerim var.herkese demek istiyorum artık bunnarı lan.yiyipte şişmanlamayanlar allah belanızı versin.oktay kaynarca ölsün.annem beni anlasın.pazar günü haftanın son günü olmasın.cihan mutluluk nedir bilemeyesin.0 kalorilik çikolata üretilsin.eğitimin yüzüklü gızları.......hayatında bi kez operaya gidip-oda kampüsteki dandirik şey-bunu her ders deişik deişik hocalara meziyetmiş gibi annatan sınıf arkadaşaklarım.......otobüslerdeki kulakları kulak kiriyle dolu insanlar....minibüs kuyruğunda perşembe sabahları karşılaştığım beytepeli cim sıtarges.....cümlelerine 'ben varya' ile başlayan insanımsı varlıklar....bi dinleyin la beni!

NOT:umut..mesajını aldım.biliyorum o yazı bana ithafen yazıldı.ben geliyorum.senle halıda yaşamaya varım.boşverelim la herkesi.'biz çok aynıyız ya ne güzel' lafına yapışıp yuvarlanarak yerleri temizleyerek...uykuya dalalım.öperim çemçüğüm!

saat 17 civarı.kolu bacağı tahta basma kumaştan yapılma iki tekli koltuğumuzu camın önüne koyduk-pekte yakıştı- çaydanlığı da camın önüne yerleştirdim.ayaklarımıda kaloriferin üstüne.çayım elimi ısıtıyo ve romanım..'çiçikof sabakiyevskinin evini bulma ümidini artık yitirmişti(çiçikof u her görüşümde çikolatalı gofret geliyo aklıma.ve hep çikigof diye okuyorum,nası bi isim ya bu..)arbacıya hızla uzaklaşmasını emretti...'bi okuyorum.bi çay yudumluyorum.bi sokağı izliyorum.bi düşünüyorum.karşımdaki koltuk boşya.canım arkadaşım bidaha geldiğinde ona sımsıkı sarılıp ^nasılsın?^ diye soracağım.ardından karşımdakı koltuğa oturtup eline bi fincan çay bide roman vereceğim.belki üşür diyede sırtına bi üşüme hırkası.sözcük israfına ne hacet?ayaklarımız kaloriferin üstünde ısınırken arada bi kitaplarımızdaki sevdiğimiz cümleleri paylaşıcaz birbirmizle.-saf huzur-düşünür iken yağmurda yağmaya başladı.çok severim ben yağmuru.adımdanmıki..yada bulutların ağladığını sandığımdanmı..bilemedim.ağlamak,yağmur;gözyaşlarım.aklımda bişiler oluyo yine.gözleriminyaşları..ahh siz bensiniz.benden parçalarsınız içimdesiniz.hepiniz birbirinizden farklısınız.sizleri hoyratça kullanmış olduğum için affedin beni.her yerde herkes için size hiç sormadan yitip gitmenize izin verdim.nası farkedemedim daha önceleri..'Baki olan'için olmadığı sürece daha bırakmam sizi!

yiycenki beni bi gün

nassı nassı korkuyorum karnıbahardan anlatamam.gördüğüm yerde nefesim kesiliyo.duruyo karşımda sevmiyorum ve almıycam.ama işte sanki zorla alıcakmışım gibi..

engel olamıyorum düşüncelere. elim benden bağımsız hareket edip alıcak gibi.ağzımda şapur şupur çiğneyip yutucak gibi..sanki o tabağıma gelecek..benle konuşuyo bu sefer olmadı ama bidahaki sefere alıp yiycen beni diyo ya..

allah çok şükür yarabbim.

alo.efendim baba.yeni bitti film geliyorum.çay koyuyoruz diycektim kızım.tamam baba.bide gelirken tunçbilekmi ne orda yoğurt vardı indirimde evde var sanıp almadıydım 2.250gram ondan al tamammı kızım.peki baba.geliyorum-kurtuluş parkının ışıklarına hayranlıkla bakarak ilerleme-evimiz.anne.baba.çocuk.hoşgeldin çiçeğim.üşümüşsün.evet çok souk baba.ayyy kızım benim donmuş.tamam anne iyyim.hadi çay hazır.ohh mis çay.içimde ısındı.dizide başladı.ailem.

yağmurda çiseliyor tabi

evet şimdi bi film sahnesi yaşancak.birazdan karanlıktan pembe montuna sarınmış elleri üşüyen bi kız çıkıcak ve kollarını sarmak için açan yeşil bi oğlan.birbirlerine doğru hiç acele etmeden koşacaklar.ardından gözleri nemlendiren o an:kavuşma.THE END...bişeyin gecesiyle gündüzü böylesinemi farklı olur.kurtuluş parkında gece..ışıklar..bi durunda bakın.

.

yaamurr yaaamur.senle konuşcam dinle.ben içinde bida yamur varya oyum işte.bildin şimdi dimi.öyleyse kulak ver bana.yetti gari diyivercem sana.hatta bir abartma sanatı yapmak istiyorum-aktı gözyaşın sel oldu lan-ne için kim için.susuver gari lan.madem beceremiyosun niye kalkışıyosun boyle işlere hı diyiverbakim.bida ağlarsan.gül artık herşeye gül boşver.fıratı düşün gül hiç olmadı lan...adamın biri i kere düşmüştü.boku kırıldı.....aha ha:)))

kardeşim = yatağım

*****(çok zor)

düz yaşam hayalim..sıradışı hiç bişiy istememişimki ben..
düz yaşamla balkonumuzda durcak olan küçük bi leğen patatesi özdeşleştirmişim
....elimde bi poşet patatesle daha yokuşun en başındaymışım,bi adım atmışım birden poşet parçalanmış ve patatesler her bi yana dağılmış.öylesine ani ve sebepsiz olmuşki-ahh!-çabsalamışım toplamak için ama onlar çoktan dağılıp uzaklaşmışlar.sonra artık kaba çabalamalarımdan utandığım için toplayamamışım.poşetle elimde kalakalmışım
.....oysa küçük leğeni çoktan balkonumuza yerleştirmişim,patatesleri beklermiş orada.daha bi kez bile patateslerin bile tozunu dibinde biriktiremeden leğende orada kalakalmış.
.....lakin patatesler orada-ikimizin balkonunda-duracaklardı,leğenden taşacaklardı.sonra en lazım olduğu anda bi bakıcaktık,bitmiş..birimiz tez alıp gelicektik.belki kzartmamız belki püremiz için.leğenciğin boşalmasına hiç izin vermeyecektik.
bu düzlüğü düşlerken ben,ama neden?

sormam daha neden diye

dileğim;
teselli olmam için kral tv varii kanallardan alt yazı geçir tamamı....
'boşver yağmurum senin sevgini anlamıyorsa koyver gitsin' diye.
sen gelince,bi gün beraber otururken.
bu cümleyi gördüğüm anda durum birenbire basitleşip sola doğru kayıp gidicek.
ardından bi acı gülümseme belircek yüzümde
son.