ağlıyordum..ve 'oysa ben....' ile başlayan cümleler kuruyordum.
ağlıyordum ve küçülüyordum..7 yaşıma dönüyordum her seferinde..
sokaktan okul hayatına geçicek olmanın yarattığı o kivi tadında hissim.. napıcağını bilmeyen kız çocuğu oluyordum....'ben napıcam ki şimdi' ağlıyordm ve yıllar öncesinin şaşkınlığını duyuyordum....
oysa beni sana getiren bilet hala masamdaydı,fıstık ezmesi bile almıştım severiz biz diye ve 'ful yapraklar' ikimizi bekliyordu..
anne,canım yanıyo anne ben dizlerine yatayım sen saçlarımla oyna....ağlayıp 7 yaşında olayım..'üzülme kızım geçer' de sen ve herşey hemen geçsin anne.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder