kalorifer.

her ne karın ağrısıysa denir bazen.
ne karın ağrısı.karnım ağrıyor.
duruyorum.ben hep dururum.kalorifer yanıyor.sıcak.
ben üşüyorum hep.ben hep üşürüm.
arkadaşlar gelip gidiyor.seviniyorum.üzülüyorum
ben bazen suçlanıyorum üzülüyorum diye.
demek üzülmek te bi suç.
'her şeye hep üzülürsün zaten sen' ben hep üzülürüm.
'sorunların bitmez senin'sorunlarım bitmez.
beni böyle kabullendiklerini düşündüklerim bile bi an gelir,
bi an gelir 'sen.....şöyle böyle' diye suçlar beni.
çünkü.çünkü bi kere bişi anlatmışımdır
'hey işte bu benim zayıf yönüm' demişimdir.
ondan işte yeni bişi öğrenen insan hemen onu kullanmak ister ya
aynı his işte.
içimden bağırırım ben
'ah keşke dışımdan bağırsam'
sonra bi bitki çayı yapim bari derim
karnımada iyi gelir hem.
ders çalış yağmur önemli olan bu.
telkinler!
niye ki? bi buçuk milyar maaş aldığım bi işim olsun diye
bunun için niye stres olup çalışıyımki?
merhaba ben hala napıcamı bilmiyorum.
bi kılavuzum olsaymış ya
keşkee.
ayrıca hep yazım yanlışı yapıyorum.ben hep yazım yanlışları yaparım
ama iyi anlatım bozukluğu bulurum.
derdim şu ki.
derdim yok.
olmuşları yada olasılıkları düşünüyorum.
uykum geldi.