el

ben bi arkadaşcığımın yazdığı 'sorun değil canım' cümlesindeki 'canımın' 'canım benım' gıbı mı yoksa ' hadi ordan canııım' cümlesindeki anlama mı geldiğini çözmeye çalışırken neler oluyor? güzel şeyler olmuyor. izliyorum, dua ediyorum. zavallılığımı hisseddiyorum. bir mazı ağacı olsam daha mı yararlı olurdum diyorum. yüzler görüyorum eller görüyorum. yüzlerde acı var ama ben hep elleri görünce ağlıyorum. hayatta beni en çok hüzünlendiren şey eller. eller sanki daha içten, daha unutulmuş oldukları için belki de; daha sahici.. ellere bakıyorum. küçükken dedemin ellerine bakardım hep. çok sertti dedemin elleri. çok karaydı ve çok iri. sarıldığında sırtımda ellerinin sertliğini, çatlaklarını hissederdim. dedem çok çalışırdı çünkü, elleri her daim bir iş tutardı. eller görüyorum, bedenlere göre iri eller. çok çalışmaktan küçük yaşta irileşmiş, çatlamış, yorgun eller. ağlıyorum. kim bilir o eller neler yapmak zorunda kaldı, nasır tuttu erken yaşta. ekmek tutan küçük eller.. gözyaşı silen iri eller.. toprak kazan güçlü eller.. umutlu eller.. sabırlı eller.. öpmek istiyorum o elleri ve acılarına ortak olmak..
bir mazı ağacı olsam Mazı-da belki bir gölgem olurdu, daha çok el bana uzanırdı.